Οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του γόνατος

Ο πόνος στο γόνατο είναι συνήθως έκφραση της οστεοαρθρίτιδας της άρθρωσης του γόνατος. Αυτή η ασθένεια επηρεάζει εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Όμως η ενδοπρόσθεση δεν είναι πάντα απαραίτητη! Υπάρχουν νέες αποτελεσματικές θεραπείες για τις εκφυλιστικές διεργασίες στο γόνατο που αντιμετωπίζουν τόσο τις αιτίες όσο και τα συμπτώματα. Το πιο σημαντικό για κάθε ασθενή είναι να γνωρίζει τα αίτια και τα συμπτώματα της νόσου καθώς και τις επιλογές για την αντιμετώπισή της.

Από πού προέρχεται ο πόνος στο γόνατο;

Η εκφυλιστική νόσος του γόνατος (οστεοαρθρίτιδα, εκφυλιστικές αλλαγές, οστεοαρθρίτιδα) είναι μια χρόνια φλεγμονή της άρθρωσης. Δυστυχώς, αν και η ηλικία είναι ο κύριος παράγοντας κινδύνου, η νόσος μπορεί να επηρεάσει και άτομα σε πολύ νεαρή ηλικία. Η φλεγμονή καταστρέφει αρχικά τους χόνδρους, τους συνδέσμους, τον μηνίσκο και άλλες δομές των αρθρώσεων. Ωστόσο, είναι η απώλεια του χόνδρινου ιστού που καθορίζει το μεγαλύτερο μέρος της επιδείνωσης της ανάπτυξης της οστεοαρθρίτιδας. Το φυσικό αμορτισέρ μεταξύ των οστών, ο χόνδρος, εξασθενεί. Αυτό προκαλεί τα οστά στην άρθρωση να πλησιάσουν μεταξύ τους (απώλεια πάχους χόνδρου) και να τρίβονται μεταξύ τους. Τα άκρα των νευρικών ινών, που εκτίθενται λόγω της απώλειας του πάχους του χόνδρου, ερεθίζονται με κάθε κίνηση. Η τριβή προκαλεί πόνο, οίδημα (ορατό με υπερηχογράφημα και μερικές φορές ακόμη και με γυμνό μάτι), δυσκαμψία, μειωμένη κινητικότητα και αργότερα σχηματισμό οστικών σπιρουνιών που ονομάζονται οστεόφυτα (ορατοί με ακτίνες Χ και υπερήχους). Η βάση αυτής της ασθένειας είναι η χρόνια φλεγμονή που καταστρέφει τον χόνδρο. Η επιδέξια θεραπεία της φλεγμονής, η αναγέννηση του χόνδρου και η φροντίδα των εμβιομηχανικών ιδιοτήτων της άρθρωσης (αποκατάσταση) παίζουν καθοριστικό ρόλο στον έλεγχο της προοδευτικής νόσου.

Ποιος επηρεάζεται από την οστεοαρθρίτιδα, μια εκφυλιστική νόσο των αρθρώσεων;

Η οστεοαρθρίτιδα των αρθρώσεων είναι η πιο κοινή μορφή ενδοαρθρικής φλεγμονής. Αν και η νόσος μπορεί να εμφανιστεί και σε νέους, ο κίνδυνος αυξάνεται μετά την ηλικία των 45. Πολυάριθμες μελέτες δείχνουν ότι η οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του γόνατος είναι από τις πιο συχνές. Η μελέτη δείχνει επίσης ότι οι γυναίκες είναι πιο επιρρεπείς στην οστεοαρθρίτιδα.

Αιτίες οστεοαρθρίτιδας γόνατος

Η πιο κοινή αιτία οστεοαρθρίτιδας του γόνατος είναι η ηλικία. Σχεδόν όλοι μας βιώνουμε κάποιο βαθμό εκφυλιστικών αλλαγών κατά τη διάρκεια της ζωής μας. Ωστόσο, υπάρχουν διάφοροι παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο σημαντικής οστεοαρθρίτιδας σε νεαρότερη ηλικία:

• Φίλε – Με την αύξηση της ηλικίας, η ικανότητα του χόνδρινου ιστού να αναγεννάται μειώνεται. Ταυτόχρονα, ο αριθμός των κύκλων στην άρθρωση αυξάνεται, οι μικρο-υπερφορτώσεις και μερικές φορές οι σοβαροί τραυματισμοί αυξάνονται.
• Υπερβολικό βάρος – Το υπερβολικό σωματικό βάρος αυξάνει την πίεση στην άρθρωση του γόνατος. Κάθε επιπλέον κιλό καταπονεί επιπλέον 3-4 κιλά στα γόνατά σας. Ο μη φυσιολογικός λιπώδης ιστός παράγει ουσίες που εισέρχονται στην άρθρωση μέσω του αίματος και προκαλούν βλάβη.
• αρτηριοσκλήρωση (κακή παροχή αίματος στο υποχόνδριο οστό, οστικά εμφράγματα)
• Διαβήτης
• Ορμονικές διαταραχές – Έχει αποδειχθεί ότι η απώλεια 5 κιλών μπορεί να μειώσει τον πόνο έως και 50%.
• Κληρονομικός παράγοντας – Οι γενετικοί παράγοντες παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της οστεοαρθρίτιδας. Η εμφάνιση οστεοαρθρίτιδας ή ρευματικής νόσου στους γονείς αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου από τον ασθενή. Μπορεί επίσης να κληρονομηθεί ένας λανθασμένος άξονας («καμπυλότητα») του άκρου, που οδηγεί σε υπερφόρτωση αυτής της άρθρωσης του γόνατος και στην ανάπτυξη εκφυλιστικών αλλαγών. Αυτό συμβαίνει όταν υπάρχει παραμόρφωση βλαισού ή βαλβίδας του γόνατος.
• Φύλο – Οι γυναίκες άνω των 55 ετών έχουν περισσότερες πιθανότητες να αρρωστήσουν από τους άνδρες της ίδιας ηλικίας. Οι ορμονικοί παράγοντες επηρεάζουν.
• Τραυματισμοί και υπερβολική χρήση – Οι τραυματισμοί συνήθως εξαρτώνται από το είδος της δραστηριότητας που εκτελεί ένα άτομο. Οι άνθρωποι που εργάζονται ενώ γονατίζουν, κάθονται οκλαδόν ή σηκώνουν βαριά αντικείμενα είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν εκφυλιστικές αλλαγές λόγω συχνών και ακατάλληλων καταπονήσεων και πιέσεων στις επιφάνειες των αρθρώσεων.
• Αθλητισμός – Οι επαγγελματίες αθλητές, ειδικά σε αθλητικούς κλάδους όπως το ποδόσφαιρο, το τένις, το μπάσκετ ή το σπριντ, έχουν αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξουν οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του γόνατος. Μια μεγάλη ομάδα ασθενών μας είναι επίσης άτομα που κάνουν ψυχαγωγικά αθλήματα, αν και συχνά πολύ εντατικά. Μεταξύ αυτών, οι δρομείς έχουν τα περισσότερα προβλήματα με τα γόνατα (και τα πόδια). Αυτό σημαίνει ότι οι αθλητές πρέπει να λαμβάνουν κάθε προφύλαξη για να αποφύγουν τραυματισμούς και υπερβολική χρήση. Πολλά μπορούν να επιτευχθούν με σχετικά απλά μέσα. Είναι σημαντικό να θυμάστε να εκτελείτε τακτικές και μέτριες ασκήσεις ενδυνάμωσης και διατάσεων. Στην πραγματικότητα, είναι οι αδύναμοι μύες γύρω από το γόνατο που μειώνουν τη σταθερότητά του και οδηγούν σε ταχύτερη φθορά του χόνδρου και εκφυλιστικές αλλαγές. Οι λανθασμένα εκπαιδευμένοι μύες συστέλλονται εύκολα, με αποτέλεσμα την υπερφόρτωση των τενόντων, των ενθέσεων (σημεία πρόσφυσης των οστών) και των συνδέσμων. Η εμβιομηχανική της άρθρωσης που έχει υποστεί βλάβη επιταχύνει τη «φθορά» των στοιχείων της. Είναι απαραίτητο να προσαρμόσετε την προπόνηση, την αποκατάσταση μετά από αυτήν, τη δίαιτα, μερικές φορές συμπληρώματα διατροφής και τις ενδοαρθρικές ενέσεις ειδικών φαρμάκων (υαλουρονικό οξύ, PRP πλάσματος πλούσιο σε αιμοπετάλια).
• Άλλοι λόγοι – Τα άτομα που πάσχουν από ρευματοειδή αρθρίτιδα, τη δεύτερη πιο κοινή φλεγμονή των αρθρώσεων, έχουν περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν οστεοαρθρίτιδα. Αυτοί οι ασθενείς χρειάζονται πρώτα σωστή θεραπεία της υποκείμενης νόσου από ρευματολόγο καθώς και ολοκληρωμένες πολυορθοπεδικές επεμβάσεις. Επιπλέον, άτομα με ορισμένες μεταβολικές διαταραχές (π. Το αίμα στην άρθρωση βλάπτει σοβαρά τον χόνδρο, επομένως η αιμορροφιλία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή βλάβη και στην ανάγκη αντικατάστασης της άρθρωσης.

Εάν η συντηρητική θεραπεία είναι ανεπιτυχής, ενδείκνυται η χειρουργική αντικατάσταση της άρθρωσης με τεχνητή ενδοπρόσθεση γόνατος (ονομάζεται επίσης αλλοπλαστική).

Συμπτώματα οστεοαρθρίτιδας της άρθρωσης του γόνατος

Αυτή η ασθένεια εξελίσσεται διαφορετικά ανάλογα με τη σοβαρότητα, την ηλικία, τη σωματική δραστηριότητα και άλλες προδιαθέσεις, αλλά μακράν τα πιο κοινά συμπτώματα είναι:

• Πόνος στην άρθρωση του γόνατος που αυξάνεται με τη δραστηριότητα και μειώνεται με την ανάπαυση. Προκαλείται από το άνοιγμα των ελεύθερων νευρικών απολήξεων του υποχόνδριου οστού όταν ο χόνδρος είναι κατεστραμμένος
• Πρήξιμο στο γόνατο
• Αίσθημα ζεστασιάς στην άρθρωση
• Δυσκαμψία στο γόνατο, ειδικά το πρωί ή μετά από παρατεταμένη ακινησία, για παράδειγμα μετά από καθιστικό στο γραφείο ή παρακολούθηση τηλεόρασης
• μείωση του εύρους κίνησης της άρθρωσης του γόνατος (ROM. - Range of Motion), που δυσκολεύει, για παράδειγμα, να σηκωθείτε από μια καρέκλα ή να βγείτε από το αυτοκίνητο. Δυσκολία στο ανέβασμα και το κατέβασμα σκαλοπατιών και αργότερα ακόμη και στο περπάτημα.
• θόρυβοι τρίξιμο, τρίξιμο ή σκάσιμο στο γόνατο, ειδικά ως αποτέλεσμα ξαφνικής κίνησης της άρθρωσης του γόνατος
• Πολλοί άνθρωποι λένε επίσης ότι οι καιρικές αλλαγές επηρεάζουν το επίπεδο του πόνου και τη λειτουργία των αρθρώσεων.

Πώς γίνεται η διάγνωση της οστεοαρθρίτιδας του γόνατος;

Η διάγνωση της οστεοαρθρίτιδας της άρθρωσης του γόνατος βασίζεται κατά κύριο λόγο στην περιγραφή του ιατρικού ιστορικού του ασθενούς, σε λεπτομερή περιγραφή των τρεχόντων συμπτωμάτων και σε ορθοπεδική εξέταση. Όταν μιλάτε με το γιατρό σας, θα πρέπει να προσέχετε τι προκαλεί την αύξηση του πόνου και τι τον ανακουφίζει. Θα πρέπει επίσης να μάθετε αν κάποιος στην οικογένεια έχει υποφέρει ποτέ από οστεοαρθρίτιδα ή ρευματοειδή νοσήματα.

Ο ορθοπεδικός χειρουργός σας μπορεί να συστήσει πρόσθετες εξετάσεις, συμπεριλαμβανομένων:

• ακτινογραφία, που δείχνει τη βαρύτητα των οστικών βλαβών, συμπεριλαμβανομένων: στένωση του αρθρικού χώρου, οστεόφυτα (οστικά σπιρούνια), υποχόνδρια σκλήρυνση, σύσφιξη της μεσοκονδυλικής εξοχής, μη φυσιολογικός άξονας άκρου.
• Υπερηχογράφημα - Κάντε κλικ εδώ για να μάθετε περισσότερα.
• MPT - Απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού - γίνεται πιο συχνά όταν οι ακτινογραφίες και οι υπέρηχοι δεν δείχνουν ξεκάθαρη αιτία πόνου στις αρθρώσεις.
• Εξέταση αίματος - για την εξάλειψη άλλων αιτιών ασθενειών όπως οι ρευματοειδής νόσοι, η νόσος του Lyme (Βορελίωση) κ.λπ.

Μέθοδοι θεραπείας για την οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του γόνατος

Η ανάπτυξη της ορθοπεδικής τα τελευταία χρόνια έχει ανοίξει νέες δυνατότητες για εξαιρετικά αποτελεσματική θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας της άρθρωσης του γόνατος. Μέσω της χρήσης σύγχρονων μεθόδων και θεραπείας με αυξητικούς παράγοντες (GPS = PRP, Platelets Rich Plasma), καθίσταται ολοένα και περισσότερο δυνατή η καθυστέρηση ή και η πλήρης αποτροπή της φάσης της επέμβασης αρθροπλαστικής του γόνατος. Αυτές οι μέθοδοι χρησιμοποιούν τη φυσική ικανότητα του σώματος να αναστέλλει την οστεοαρθρίτιδα και να ενισχύει τον χόνδρο των αρθρώσεων.

Οι κύριοι στόχοι της θεραπείας της οστεοαρθρίτιδας του γόνατος είναι η ανακούφιση του πόνου και η αποκατάσταση του εύρους κίνησης και του εύρους κίνησης. Το σχέδιο θεραπείας πρέπει να επιλέγεται μεμονωμένα. Επιπλέον, η θεραπεία συνήθως περιλαμβάνει έναν συνδυασμό των βημάτων που περιγράφονται παρακάτω.

Συντηρητική θεραπεία (μη χειρουργική)

• Απώλεια σωματικού βάρους. Ακόμη και η απώλεια λίγων κιλών μπορεί να ανακουφίσει σημαντικά τον πόνο στο γόνατο.
• Γυμνάσια. Η ενδυνάμωση και το τέντωμα των μυών γύρω από το γόνατο παρέχει μεγαλύτερη σταθερότητα, σωστή εμβιομηχανική και λιγότερο πόνο.
• Αναλγητικά και αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Υπάρχουν πολλά φάρμακα στην αγορά που βοηθούν στην ανακούφιση από τον πόνο και τη φλεγμονή (ονομάζονται ΜΣΑΦ - μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα). Αλλά να θυμάστε: Δεν πρέπει να παίρνετε παυσίπονα για περισσότερο από 10 ημέρες χωρίς να συμβουλευτείτε το γιατρό σας. Η παρατεταμένη χρήση αυξάνει την πιθανότητα παρενεργειών. Τα σημαντικότερα από αυτά είναι:
• Αιμορραγία από την ανώτερη γαστρεντερική οδό (στομάχι και δωδεκαδάκτυλο) - ιδιαίτερα στις ΗΠΑ, όπου η διαθεσιμότητα ΜΣΑΦ είναι υψηλή και η διαθεσιμότητα γιατρού είναι πολύ μικρότερη και η αιμορραγία γίνεται συχνή αιτία θανάτου,
• Έλκος στομάχου και δωδεκαδακτύλου (καταστροφή της επένδυσης του στομάχου από το υδροχλωρικό οξύ που περιέχεται στο γαστρικό υγρό),
• γαστρίτιδα του στομάχου και του δωδεκαδακτύλου,
• μειωμένη πήξη του αίματος (πιθανή αιμορραγία),
• νεφρική ανεπάρκεια,
• Καταστροφή του μυελού των οστών.

Γι' αυτό είναι τόσο σημαντικό να χρησιμοποιείτε άλλες μεθόδους που δεν προκαλούν συστηματικές παρενέργειες.

• Ενέσεις κορτικοστεροειδών, που ονομάζονται στεροειδείς αποκλεισμοί γονάτων. Τα στεροειδή είναι ισχυρά αντιφλεγμονώδη φάρμακα και ανακουφίζουν από τον πόνο. Δυστυχώς, έχουν πολύ αρνητικές συστηματικές επιδράσεις (π.χ. ορμονικές διαταραχές, διαβήτης) και τοπικές (μη αναστρέψιμες βλάβες στον αρθρικό χόνδρο!). Επομένως, αυτή η μορφή θεραπείας θα πρέπει να προορίζεται μόνο για ασθενείς για τους οποίους έχει προγραμματιστεί σύντομα χειρουργική επέμβαση αντικατάστασης άρθρωσης γόνατος (ενδοπροσθετική).
• Παρέμβαση υπερήχων. Έγχυση του κατάλληλου φαρμάκου στην περιοχή που έχει προσβληθεί από τη νόσο υπό υπερηχογραφικό έλεγχο. Μια πολύ αποτελεσματική μορφή θεραπείας, αλλά απαιτεί υψηλά προσόντα και εμπειρία από ορθοπεδικό γιατρό.
• Ενέσεις υαλουρονικού οξέος, η λεγόμενη ιξωδοσυμπλήρωση. Το υαλουρονικό οξύ χορηγείται με ένεση στην άρθρωση του γόνατος και αυξάνει το ιξώδες του αρθρικού υγρού και συνεπώς τις λιπαντικές του ιδιότητες. Μειώνει την τριβή μεταξύ των επιφανειών του χόνδρου, τον πόνο στο γόνατο, το κλικ και τη δυσκαμψία και συχνά βελτιώνει το εύρος της κίνησης.
• Δισκία με γλυκοζαμίνη, κολλαγόνο, χονδροϊτίνη. Η αποτελεσματικότητά τους δεν έχει αποδειχθεί σε έρευνες, αν και είναι πολύ συχνές.
• Αντιφλεγμονώδεις αλοιφές. Αυτές οι αλοιφές χρησιμοποιούνται εξωτερικά και μπορούν να προσφέρουν προσωρινή ανακούφιση. Ωστόσο, η επίδρασή τους περιορίζεται σημαντικά από την ασθενή διείσδυση στην άρθρωση μέσω του φραγμού του δέρματος, του υποδόριου ιστού, της περιτονίας κ.λπ. Τα σπρέι εξασφαλίζουν καλύτερη διείσδυση του φαρμάκου.
• Σταθεροποιητές και ορθώσεις της άρθρωσης του γόνατος. Ενδείκνυται κυρίως σε περιπτώσεις βλάβης του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου (ACL) ή άλλων συνδέσμων. Συμβάλλουν στην καλύτερη σταθερότητα της άρθρωσης του γόνατος και έτσι αποτρέπουν περαιτέρω βλάβες στον χόνδρο και τον μηνίσκο.
• Φυσιοθεραπεία. Ένα πολύ σημαντικό μέρος της θεραπευτικής διαδικασίας. Συχνά είναι απαραίτητες ασκήσεις ενδυνάμωσης και διατάσεων. Τα πιο σημαντικά είναι το μασάζ και η χειρωνακτική θεραπεία από έμπειρο φυσικοθεραπευτή. Η φυσιοθεραπεία (π.χ. κρυοθεραπεία, υπερηχογράφημα, ιοντοφόρηση ή ρεύματα TENS) έχει υποστηρικτική δράση. Ο βελονισμός, που χρησιμοποιείται ήδη στην καθημερινή νοσοκομειακή ζωή στη Γερμανία, μπορεί επίσης να έχει αποτέλεσμα. Ο φυσιοθεραπευτής σας θα σας δείξει πώς να βελτιώσετε τη μυϊκή σας δύναμη και την ευλυγισία των αρθρώσεων στο σπίτι. Θα πρέπει επίσης να σας δείχνει πώς να εκτελείτε βασικές ασκήσεις κάθε μέρα χωρίς να επιβαρύνετε πολύ τα γόνατά σας.

Χειρουργική θεραπεία

Η λειτουργία έχει μια σειρά από πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Με τα κατάλληλα προσόντα για τη λειτουργία (σωστή εκτίμηση των κατεστραμμένων κατασκευών και δυνατότητα ανάκτησής τους), μπορεί να επιτευχθεί γρήγορα σημαντική βελτίωση. Ωστόσο, κάθε επέμβαση εγκυμονεί κινδύνους και επομένως πραγματοποιείται μόνο εάν ο βαθμός βλάβης στις ενδοαρθρικές δομές είναι σοβαρός και οι συντηρητικές μέθοδοι θεραπείας δεν έχουν θετικό αποτέλεσμα. Οι πιο συχνά εκτελούμενες επεμβάσεις για την οστεοαρθρίτιδα του γόνατος περιλαμβάνουν την αρθροσκόπηση, την οστεοτομία και την αντικατάσταση του γόνατος.

• Αρθροσκόπηση – Ελάχιστα επεμβατική ενδοσκοπική διαδικασία. Εξασφαλίζει την ασφαλή αποκατάσταση των περισσότερων ενδοαρθρικών δομών. Μια διαμήκης κάμερα και όργανα εισάγονται στο γόνατο μέσω δύο μικρών τομών (μερικών χιλιοστών) στο δέρμα στο μπροστινό μέρος του γόνατος. Αυτή η επέμβαση γίνεται συχνά σε αθλητές (σύνθετες ανακατασκευές συνδέσμων, χόνδρου, ράμματος μηνίσκου) και σε σχετικά νεαρούς ασθενείς στα αρχικά στάδια της οστεοαρθρίτιδας (συνήθως κάτω των 60 ετών). Στην πρώτη περίπτωση είναι δυνατή η επιστροφή στον επαγγελματικό αθλητισμό σε σύντομο χρονικό διάστημα, στη δεύτερη περίπτωση μειώνονται τα συμπτώματα και ο ασθενής μεταφέρεται έγκαιρα ή εξαλείφεται η ανάγκη για ενδοπροσθετική.
• Οστεοτομία – μια διαδικασία «κοπής» του οστού, διόρθωσης του άξονα του άκρου και συναρμολόγησης των οστών. Με αυτόν τον τρόπο ανακουφίζεται το επώδυνο μέρος του γόνατος, τις περισσότερες φορές το έσω μέρος (το τμήμα αυτό είναι πιο συχνά κατεστραμμένο). Συχνά συνιστάται οστεοτομία για κάταγμα στην περιοχή του γόνατος (όπως κάταγμα εγγύς κνήμης) εάν δεν έχει αντιμετωπιστεί σωστά. Η επιτυχία μιας τέτοιας επέμβασης εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη σωστή ταξινόμηση του ασθενούς και τη σωστή εκτέλεση της ίδιας της διαδικασίας. Το πλεονέκτημα έγκειται στη χρονική καθυστέρηση στην ανάγκη για ενδοπροσθετική, το μειονέκτημα στην ανάγκη για μακροχρόνια ακινητοποίηση σε γύψο για την επούλωση του οστού.
• Αντικατάσταση γόνατος (Αλλοπλαστική, ενδοπροσθετική) είναι μια σημαντική χειρουργική επέμβαση κατά την οποία κόβονται τα άκρα των οστών της άρθρωσης με κατάλληλο τρόπο και στη συνέχεια τοποθετούνται πάνω τους τα μεταλλικά μέρη της πρόθεσης (στο λεγόμενο οστικό τσιμέντο ή απλώς μηχανικά). Οι νέες επιφάνειες αρμών σχηματίζουν τις λεγόμενες επενδύσεις: από πολυαιθυλένιο, κεραμικό ή μέταλλο. Ενδέχεται να χρειαστεί αντικατάσταση μέρους του γόνατος (μέσο) ή ολόκληρης της άρθρωσης του γόνατος. Στόχος της επέμβασης είναι η αποκατάσταση μεγαλύτερης κινητικότητας και η εξάλειψη του πόνου. Αυτό συμβαίνει στις περισσότερες περιπτώσεις. Ωστόσο, αυτή είναι μια σημαντική και περίπλοκη διαδικασία για την οποία ο ασθενής πρέπει να είναι καλά προετοιμασμένος. Αν και οι επιπλοκές είναι σπάνιες, μπορεί να είναι πολύ σοβαρές (συμπεριλαμβανομένων λοιμώξεων των οστών, χαλάρωση εμφυτεύματος, θρομβοεμβολικές επιπλοκές). Επομένως, η αρθροπλαστική γόνατος θα πρέπει να προορίζεται για άτομα άνω των 55 ετών με σοβαρή οστεοαρθρίτιδα για τα οποία η σωστή και εντατική συντηρητική θεραπεία δεν έχει δώσει τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Η επέμβαση αυτή αντενδείκνυται σε ηλικιωμένους, με καρδιακή ή αναπνευστική ανεπάρκεια, ορμονικές διαταραχές (κυρίως που σχετίζονται με τον θυρεοειδή αδένα), μετά από εγκεφαλικό ή άλλες σοβαρές εσωτερικές παθήσεις. Σε αυτούς τους ασθενείς προσφέρεται εντατική συντηρητική θεραπεία. Ωστόσο, σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, τα συνολικά αποτελέσματα των χειρουργικών επεμβάσεων για την εμφύτευση ενδοπρόθεσης τα τελευταία χρόνια είναι πολύ καλά, παρά τους ορισμένους κινδύνους.

Επομένως, θα πρέπει να τονιστεί η σημασία της έγκαιρης διάγνωσης και της τακτικής επαφής με τον ποδίατρο. Η καλύτερη εναλλακτική της χειρουργικής επέμβασης παραμένει η θεραπεία με αυξητικούς παράγοντες PRP, η ιξώδης συμπλήρωση και η ατομικά επιλεγμένη, επαγγελματική αποκατάσταση. Στο ιατρείο μου παρακολουθώ την εξέλιξη της οστεοαρθρίτιδας και επιλέγω την κατάλληλη θεραπεία σε συνεργασία με άκρως καταρτισμένους ακτινολόγους, ρευματολόγους και φυσιοθεραπευτές.